VELO Badminton is een begrip in de Nederlandse badmintonwereld, mede dankzij ons eerste team, dat al sinds 1979 op het hoogste niveau speelde en maar liefst twaalf keer landskampioen is geworden. Maar VELO Badminton biedt veel meer. Onze filosofie is om niet alleen een TOPclub te zijn voor al onze leden, maar ook een TOPCLUB. VELO Badminton biedt een gevarieerd badmintonaanbod voor jeugd, senioren en recreanten. Er is ruimte voor alle leeftijden, van beginner tot gevorderd, en iedereen kan badmintonnen op verschillende niveaus. Ben je geïnteresseerd? Kom dan gerust eens langs!
Badmintonvereniging VELO werd opgericht in september 1966. Na enkele maanden in de gymzaal van de Wateringse Jozefschool gespeeld te hebben, kreeg de jonge vereniging in januari 1967 een ruime zaal in de groenteveiling van Kwintsheul. Ondanks de primitieve omstandigheden, met stoeptegels en beperkte kleedruimtes, werd hier de basis gelegd voor een bloeiende vereniging, die naast een competitief team altijd mogelijkheden bood aan een grote groep recreanten. Vanaf het begin heeft de vereniging altijd een grote jeugdafdeling gehad. In het najaar van 1971 keerde VELO Badminton terug naar Wateringen, waar het naast de andere sportafdelingen in de eigen VELO-hal speelde.
Het eerste team speelde sinds 1979 in de Nederlandse Eredivisie en promoveerde in de eerste twaalf jaar zeven keer.
VELO werd in het seizoen 1984/85 voor het eerst landskampioen. Onder leiding van terugkerend coach Wim Bleijenberg versloeg een team bestaande uit Uun Santosa, Ivan Kristanto, Dennis Tjin Asjoe, Ed Romeijn, Jimmy Telwin, Hans Reith, Karin van der Valk, Astrid van der Knaap en Carol Liem BC Duinwijck in de finale in Arnhem. Het tweede elftal van VELO promoveerde dat jaar naar de Eredivisie, waardoor de Wateringers in 1985/86 kort met twee ploegen op het hoogste niveau speelden. Het ‘extra’ Eredivisie-team bestond uit Arles Tjin Asjoe, Gwenny van Beek, Marcel Daniels, Bernadette Duindam, Paul van de Heuvel, Andrie Karamoy, Jan van Rossum, Anneke Waney en Rickey Waney.
Het tweede team werd later nog meerdere malen kampioen in de op één na hoogste divisie, maar inmiddels was het reglementair niet meer mogelijk dat twee teams van dezelfde club in de Eredivisie zouden spelen.
VELO mocht de nationale kampioensbeker permanent houden na driemaal op rij de nationale titel te hebben gewonnen in 1988, 1989 en 1990. Ze versloegen BC Duinwijck ook drie jaar achter elkaar in de finale. Daarna moesten ze tien jaar wachten op een nationaal kampioenschap, maar in 1999/2000 was het eindelijk raak nadat de Indonesische oud-wereldkampioene Mia Audina met een Nederlander trouwde en zich bij VELO aansloot. De topspeelster, die zich inmiddels tot Nederlander heeft laten naturaliseren, hielp VELO aan nog twee titels in 2004 en 2006.
In 2010, 2012 en 2014 won VELO badminton nog drie keer het landskampioenschap. Het totaal aantal titels bedroeg toen 10, vandaar dat het team sinds 2014 een ster op het shirt draagt. In 2016 en 2017 behaalde het team het 11e en 12e landskampioenschap in spannende finales tegen respectievelijk BV Almere en BC DKC.
Helaas is het eerste team in 2025 gedegradeerd naar de eerste divisie. De spelers, trainers en de vereniging doen er alles aan om weer te promoveren naar de Eredivisie en die positie daar dan ook te behouden.
Dankzij diverse hoofdsponsors veranderde VELO in de loop der jaren meerdere keren van naam. De Wateringers stonden bekend als Kawasaki VELO (1984-1986), Non-smokers VELO (1990-1992), Sportline VELO (1992-1994), vanaf 1995 als Conservatrix VELO en later als Van Zundert VELO. Helaas hebben we op dit moment geen hoofdsponsor meer. Wil je helpen de sportieve successen van VELO Badmintong te realiseren, neem dan conntactmet ons op.