Velo
 

Column: Sten. The Man.

Column: Sten. The Man.

Daar zijn we weer hoor. Terug van weggeweest. Jullie hebben ons vast gemist!! Eens in de zoveel tijd zullen wij jullie een gezellig interview voorschotelen. Om de tijd te doden als je op de trein wacht, tijdens een bakkie thee in het zonnetje op je balkon, op een regenachtige dinsdagavond wanneer je denkt: wat moet ik in hemelsnaam nu doen? Jahoor, pak je laptopje er dan maar bij en lees de avonturen van onze mede-VELO’ers!

Dan nu. Nummer 1. We vonden dat het tijd was geworden om iemand te interviewen die veel achter de schermen regelt voor onze club… We spreken met hem af op een plek waar hij veel te vinden is, de Scrumpy Pub maar daarover vertellen we later meer. Er gaat natuurlijk gelijk een lichtje bij jullie branden, we hebben afgesproken met niemand minder dan……. tromgeroffel…. Stehennnnnnn vahaaannnnn Nieuwkerrrrrrrrk! Boem pats. Iemand die vele hand en spandiensten verricht voor de club. Wie kent hem niet, momenteel ontvangen jullie van hem mailtjes of jullie een handje kunnen helpen tijdens de Victor Dutch International, dat komend weekend weer in onze VELO hal wordt gehouden. En wie heeft de bus geregeld die ons 11 maart naar Den Bosch bracht waar VELO het twaalfde landskampioenschap binnensleepte? Juist, ja Sten. Op kamp? Sten is de baas. Feestjes in de hal? Sten is the man. Enzovoorts.

 

   

 

We komen de Scrump binnen. En Sten is er al, maar die staat te kletsen met dezen en genen. Zeker als hij in de Scrump is, kan hij niet ongemerkt ergens in een hoekje gaan zitten. Iedereen kent hem. Onder het genot van een lekker kopje koffie en thee horen we het verhaal van meester Sten. Ja, want wat jullie misschien niet weten; momenteel zit hij in de eerste klas van de PABO bij het Thomas Moore in Rotterdam. Hee maar deed Sten niet iets met bomen en schoffels? Yes. Een tijdje terug. Hij kwam er tijdens zijn MBO al achter, maar nadat hij op kamers in Den Bosch was gaan wonen voor zijn HBO studie Landscape and Environment Management wist hij dat het niet was wat hij de rest van zijn leven wilde gaan doen.

Nu zit hij een half jaar op de PABO en hier zit hij op zijn plek. Als een vis in het water. De eerste praktijkervaring is al opgedaan in groep 4, en momenteel loopt hij stage in groep 6. Elke dag tijdens deze stages is weer anders. Een bepaalde les die hij heeft gegeven blijft hem wel bij en hij vertelt er vol trots over. Het gaat hier om een biologieles, die hij gaf met behulp van een pop waar je de ingewanden eruit kon halen. Maar die pop was nog niet in de klas. Nadat hij de kinderen het nodige had geleerd over het menselijk lichaam en de verschillende organen, opperde hij het plan om zijn vriend Dexter erbij te halen om te laten zien waar alles zat. De nietsvermoedende kids verwachtten dat er een levend persoon door de deur zou komen, die vlak daarvoor even een kopje koffie had zitten drinken, maar nope: het was de torso! Hilariteit alom bij de vierde groepers! En Sten was weer tevree.

Een van de leukste vakken op het moment vindt hij pedagogiek. Tijdens deze lessen leer je hoe kinderen zich sociaal-emotioneel, taalkundig en motorisch ontwikkelen gedurende hun eerste 12 levensjaren. Dat psychologische aspect interesseert hem heel erg. Het “lezen” van kinderen is zijn ding. Maar er zijn ook minder leuke vakken… zoals geschiedenis. Niet zijn favo. En de leraar is zelf een geschiedenisobject op zich. Ook staat hij niet voor zijn lol naast een piano liedjes te zingen. “He? Sten? Zingen? Niks voor jou???” Vragen we ons af. Maar nee, niks voor Sten. Helaas, maar dat is nu eenmaal verplicht op de PABO. En hij kan het wel volgens de leraar. In ieder geval schieten zijn stembanden niet alle kanten op. En dat is al heel wat. En met zijn engelenkeeltje zingt Sten thuis uit volle borst mee met allerlei kinderliedjes, want die moet hij kennen. Part of the job. Maar hij heeft het er allemaal voor over.

We hoeven niet heel erg op Sten te letten om te merken hoe leuk hij zijn studie vindt. En dan vooral wat uit die studie gaat volgen. De lessen zijn leuk en nuttig waardoor het geen straf is om er naar toe te gaan. Omdat het niet Sten zijn eerste opleiding is, is hij een van de oudere studenten van de opleiding. Dit heeft wel zo zijn voordelen; zo is hij niet zo snel meer van de leg te krijgen en weet hij waar hij aan toe is.

Tijdens zijn HBO studie heeft hij op kamers gewoond, in Den Bosch. Dat was gaaf, en hij heeft al even mogen proeven van het “op jezelf wonen”. Maar hij heeft er nu voor gekozen om lekker thuis te blijven wonen. Er is een goede verbinding met het OV en zo zit hij binnen 45 minuten in de collegebanken.

Onze bezige bij is eigenlijk maar weinig thuis. In huis doet hij veel, helpt hij pa en ma waar het kan, en kookt ook graag. Nu worden we nieuwsgierig. Wat kookt ie dan? En waar heeft ie dat geleerd? Simpel. Vroeger kregen de heren kookles van hun moeder. Tim en Rick, zijn oudere broers, waren dan ook de klos. Alhoewel, de klos. Ze vonden het best leuk! Een van hen moest een keer in de week een lekker maaltje op tafel zetten. Hij kan dus eigenlijk wel lekker koken. Dus dat komt wel goed als hij voor zijn 25e het huis uit gaat (dit schijnt een ongeschreven regel te zijn binnen de familie, die tot nu toe steeds gelukt is, en Sten zal dat ook wel makkelijk halen met zijn 22 jaar nu).

Zoals eerder gezegd, naast VELO en zijn studie, is hij in de weekenden, en eigenlijk doordeweeks ook wel, vaak te vinden in de Scrump. Omdat ie van biertjes en gezelligheid houdt. Maar ook om een zakcentje te verdienen! De horeca is een mooi werkgebied voor nu. In de zomer is hij er wat meer dagen mee zoet. En na het stoppen met zijn vorige studie heeft hij dit nog een tijdje fulltime gedaan. Na zijn studie zal hij de horeca laten voor wat het is. En hopelijk een leuke baan vinden op een school ergens buiten zijn woongebied. “Ik moet er niet aan denken om constant ouders tegen te komen als ik even boodschappen ga doen ofzo!”. Goed vooruitgedacht Sten! Komt ook wel door zijn huidige boodschappenervaringen.. “Sten van de Scrump” is een soort BW-er en overal waar hij komt zeggen mensen hem gedag. Soms heeft ie geen idee wie die mensen zijn! Perks of being a bartender in a small town Sten.

“Hee maar Sten, als je dan op jezelf gaat wonen, waar zou je dan willen wonen?”. Niet moeilijk: “Ik wil hier in de buurt blijven wonen, hier heb je je dingetje”. Natuurlijk heeft ie zin in zijn eigen plekje, maar voorlopig zit hij nog wel even bij zijn ouders hoor. Voordat het serieuze werk zal gaan beginnen wil hij nog een keer gaan backpacken tijdens zijn studie. Het lijkt al helemaal gepland, tussen zijn minor en het begin van zijn afstudeerstage moet dat gaan plaatsvinden. Hij treedt in de voetsporen van broer Rick, die ook een hoop heeft gereisd, en waar Sten ook een keertje naar is afgereisd toen hij in Azië was. Helemaal super.

Voor die tijd zal hij zich moeten vermaken met andere vakanties, en met de jaarlijkse weekendjes weg met zijn vriendengroep. Het welberuchte “mannenweekend”. Het leuke daarvan is dat het wordt georganiseerd door twee of drie gasten, en dat de rest van de groep pas op het laatste moment weet waar de reis naar toe gaat. Op Schiphol. Om het nog verrassender te maken, vorig jaar is hij later naar het weekendje gekomen als mystery guest. Dit omdat hij in eerste instantie niet mee kon, maar uiteindelijk toch wat had weten te regelen. De mannen stonden met hun mond vol tanden!

Op de spaarzame vrije avonden die hij heeft, wat meestal neerkomt op een avond in de week, vrijdag, gaat hij graag een biertje drinken. De andere avonden is hij druk met school en daarnaast traint hij nog een keer in de week mee met de selectie. Gewoon effe lekker badmintonnen. “Beetje ballen met die gasten”. Hij heeft een speciale regeling getroffen hij mag mee trainen en hoeft geen competitie te spelen maar staat hiervoor alleen op de reservelijst. In competitie spelen heeft hij geen zin meer, er gaat namelijk erg veel vrije tijd in zitten en is er daarom vier jaar geleden mee gestopt. Drie jaar lang heeft hij zelfs zijn racket in de wilgen gehangen. Momenteel zijn ze bezig met het oprichten van een groot vriendenteam om misschien competitie te gaan spelen. Zo kun je elkaar afwisselen en heb je niet elke week de verplichting van een competitiewedstrijd. Dat is top.

Als er niet gebadmintond wordt in de zomer dan zet Sten het graag op een hardlopen. Vanuit waar hij woont, in het mooie buitengebied van Wateringen, met de Bonte Haas om de hoek, kun je leuke en afwisselende rondjes lopen. Grote ambities heeft hij niet met hardlopen, de kans dat we hem aan de start van een marathon zullen zien verschijnen is zeer klein, gewoon lekker twee keer in de week in de frisse lucht 5 kilometer lopen. En met af en toe een keertje meedoen aan een bootcamp komt hij wel aan zijn portie beweging.

 

 

 

Zoals al eerder gezegd doet Sten veel voor de vereniging. In het verleden was hij speaker bij wedstrijden van het eerste team, is hij zelfs heel eventjes teammanager geweest en nog veel meer om op te noemen. Toen wij hem spraken was hij druk met het organiseren van de busreis naar Den Bosch, voor de derby tegen DKC om het landskampioenschap. Hij zit zelfs in een heus “sfeerteam”. Met dat cluppie hebben ze geld opgehaald onder de leden en zijn er een hoop leuke dingen van gedaan. Kampioenssjaals, confettikannonnen (die niet helemaal deden wat ze moesten maar wat maakt het uit).

En dan nog iets. Het houdt niet op. Pak er anders nog maar een bakkie thee bij. Koffie mag ook. Of bier. Of wijn. Maakt niet uit. De jonkies onder ons zullen hem ook goed kennen. Natuurlijk als kampleider! De voorbereidingen voor het komende kamp naar een nog niet nader te noemen dorpje ergens in Nederland zijn al in volle gang. Ze zijn met een leuke club en hebben zo allemaal hun taak in het organiseren van een onvergetelijk kamp. De zesde voor hem alweer!! En zo lang de jeugd het leuk vindt zal hij mee blijven gaan, wat iets later wordt bijgesteld naar totdat hij aan het werk gaat. Prioriteiten veranderen door de jaren heen. Maar voor nu is hij helemaal in voor nog een paar weekjes keten en bosspellen.

En onze bezige bij zit ook bij VELO United, een club mensen samengesteld uit de verschillende afdelingen van VELO met als doel te zorgen voor meer verbinding tussen de afdelingen. Zo hebben ze de Nieuwjaarsborrel georganiseerd en zijn ze ook verantwoordelijk voor de derde helft op de zaterdag of zondag na een belangrijke wedstrijd van het eerste elftal. En hier en daar een goed feest. Echt leuk!

Over VELO United gesproken… we hebben ons tweede drankje op, en Sten moet alweer door. Hij heeft een meeting staan die al begonnen is, en waar hij zo bij aansluit. Waar? Ja, hallo, bij VELO natuurlijk! Omdat de tijd nu gaat dringen, zijn we nog naar een aantal dingen nieuwsgierig. Snel nog wat last minute vraagjes. Zo snappen we niet dat hij nog vrijgezel is ondanks het feit dat hij met twee mannen in een klas zit met verder alleen maar vrouwen.. ja, wat komt dat komt, maar nu heeft hij zelfs niet zo heel veel tijd voor dates. Het gaat prima zo! En als laatste willen we weten wat er onder zijn bed ligt. Naast veel stof waarschijnlijk een verdwaald verlengsnoer. Bedankt Sten, hup, naar je volgende afspraak!!

De Matchpoint-dames



LID WORDEN

Spreekt VELO Badminton je aan?
Je kunt het hele jaar door lid worden!